=voll паўсуф. прыметнікаў, указвае на наяўнасць (у вялікай колькасці) у прадмета прыкметы ці ўласцівасці: ángstvoll спало́ханы
Verbum
анлайнавы слоўнікНямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
volláuf
das genügt ~ гэ́тага зусі́м хапа́е;
~ zu tun
vóllautomatisch
Vóllbart
vóllberechtigt
1) паўнапра́ўны
2) паўнамо́цны, які́ ма́е ўсе́ паўнамо́цтвы (zu
vóllbeschäftigt
Vóllbeschäftigung
Vóllblüter
vóllblütig
1) паўнакро́ўны (
2) чыстапаро́дны
vollbríngen