fréien
1.
2.
jung gefréit, hat níemand geréut
fréien
1.
2.
jung gefréit, hat níemand geréut
Fréier
Fréifahrt
Fréigabe
1) вызвале́нне (з-пад арышту); зваро́т (маёмасці)
2) дазво́л
fréigeben
1.
sich (
sie hat íhren Bräutigam fréigegeben яна́ скасава́ла зару́чыны
2) зніма́ць забаро́ну, адмяня́ць канфіска́цыю
3) вызваля́ць шлях; узнаўля́ць рух
2.
mórgen wird fréigegeben за́ўтра заня́ткаў не бу́дзе
fréigebig
~ wérden расшчо́дрыцца, раздо́брыцца
Fréigebigkeit
Fréigehege
Fréigeist
Fréigut