éigentlich
1. a ула́сны, сапра́ўдны;
~e Ábsichten шчы́рыя [сапра́ўдныя] наме́ры
2) прамы́, непасрэ́дны;
~er Zusámmenhang прама́я [непасрэ́дная] су́вязь
2. adv ула́сна (ка́жучы);
was wóllen Sie ~? Чаго́ Вы, ула́сна ка́жучы, хо́чаце [жада́еце]?;
er hat ~ Recht ён, ула́сна ка́жучы, ма́е ра́цыю
Éigentum n -s, Éigentümer ула́снасць; маёмасць
Éigentümer m -s, - ула́снік, улада́льнік, гаспада́р
éigentümlich
1. a
1) ула́сны
2) своеасаблі́вы, дзі́ўны
2. adv дзі́ўна, незразуме́ла, незвыча́йна
Éigenverbrauch m -s ула́снае спажыва́нне
éigenwillig упа́рты, сваво́льны, нараві́сты, капры́зны
éignen, sich (zu D) быць прыда́тным (да чаго-н.), падыхо́дзіць (для чаго-н.), быць зда́тным (на што-н.)
Éignung f -, -en прыда́тнасць; зда́тнасць
eigtl. = eigentlich – уласны; уласна кажучы
Eig. Ber. = Eigener Berichterstatter – уласны карэспандэнт