Verbum

Kárte f -, -n

1) ка́ртка (у розн. знач.);

die gélbe [grüne, róte] ~ жо́ўтая [зялёная, чырво́ная] ка́ртка

2) геагр. ка́рта

3) пашто́ўка, ка́ртка

4) біле́т, квіто́к

5) ка́ртка меню́

6) ка́ртка (харчовая)

7) ка́ртка (візітная)

8) ка́рта (ігральная);

álles auf éine ~ sétzen тс. перан. паста́віць усё на ка́рту;

~n légen раскла́дваць пасья́нс; варажы́ць на ка́ртах;

ein Spiel ~n кало́да ка́ртаў;

~n áufdecken адкрыва́ць ка́рты;

éine ~ áusspielen пайсці́ з (якой-н.) ка́рты;

die ~ sticht ка́рта бярэ́ [б’е];

sich nicht in die ~n gúcken lássen* не дава́ць загляда́ць у свае́ ка́рты; перан. скрыва́ць [таі́ць] свае́ наме́ры;

álle ~n in der Hand behálten* мець усе́ ка́рты на рука́х;

mit óffenen ~n spíelen гуля́ць [дзе́йнічаць] адкры́та

Kartéi f -, -en картатэ́ка

Kartéll n -s, -e

1) эк. картэ́ль

2) пагадне́нне, блок

Kártenbestellung f -, -en зака́з біле́таў;

~en entgégennehmen* прыма́ць папярэ́днія зака́зы на біле́ты

Kártenhaus n -es, -häuser ка́ртачны дамо́к (тс. перан.)

Kártenkunde f - картагра́фія

Kártenlegerin f -, -nen гада́лка

Kártenspiel n -(e)s, -e гульня́ ў ка́рты

Kártensystem n -s, -e ка́рткавая сістэ́ма забеспячэ́ння

kartíeren vt

1) уключа́ць у картатэ́ку

2) пазна́чаць [адлюстрава́ць] на ка́рце [ма́пе]