éinstoßen* vt
1) запі́хваць (унутр чаго-н.)
2) выбіва́ць (дзверы)
éinstöckig a аднапавярхо́вы (адпавядае беларускаму двухпавярхо́вы)
éinstreuen vt усыпа́ць; перасыпа́ць
éinströmen vi (s) уліва́цца, упада́ць
éinstudieren vt заву́чваць, разву́чваць
éinstufen vt размярко́ўваць па катэго́рыях
éinstufig a тэх. аднаступе́нны, аднаразо́вы
Éinsturz m -es, -stürze абва́л; падзе́нне
éinstürmen vi (auf A) нахлы́нуць (пра ўражанні);
auf j-n ~ накі́нуцца на каго́-н. (з просьбамі, пытаннямі)
éinstürzen
1. vi (s) абва́львацца, абрына́цца, абру́швацца
2. vt разбура́ць, лама́ць