Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäbdeghikmoöprtuüw.
abcdefghiklmnopqstuvz¦

Réitbahn n -, -en мане́ж

réiten*

1. vi (h, s) е́здзіць вярхо́м [ве́рхам], е́здзіць ко́нна;

im Trab ~ е́хаць ры́ссю;

◊

auf díesem Mésser kann man ~ гэ́та ве́льмі тупы́ нож

2. vt

1):

ein Pferd zuschánden [zu Schánden] [müde] ~ загна́ць каня́;;

j-n zu Bóden [über den Háufen] ~ збіць каго́-н. з ног

2):

Prinzípi¦en ~ выстаўля́ць пры́нцыпы дзе́ля пры́нцыпаў;;

sein Stéckenpferd ~ перан. се́сці на свайго́ канька́;

◊

j-n in die Tínte ~ разм. загна́ць каго́-н. у кут;;

ich will ihn schon ~! я прыбяру́ яго́ да рук!;;

ihn hat óffenbar der Téufel gerítten разм. яго, ма́быць, чорт спаку́сіў [падбі́ў]

Réiter m -s, -

1) ко́ннік

2) вайск. кавалеры́ст

3) тэх. бегуно́к

Reiteréi f -, -en кавале́рыя, ко́нніца

Réiterschwadron f -, -en кавалеры́йскі эскадро́н

Réiter|standbild n -(e)s, -bilder, ~statue

f -, -en ко́нная ста́туя

Réitgerte f -, -n плётка

Réithose f -, -n рэйту́зы, галіфэ́

Réitknecht m -(e)s, -e ко́нюх, ста́йнік

Réitpeitsche f -, -n пу́га, нага́йка, бізу́н