Réibahle
Verbum
анлайнавы слоўнікНямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuRéibe
1) та́рка
2)
Réibelaut
réiben
1.
1) це́рці, націра́ць;
sich (
2) це́рці, чы́сціць
3) націра́ць (рабіць пашкоджанне, раздражненне);
sich (
4) паціра́ць (лоб, рукі);
2. ~, sich це́рціся;
sich an
Reiberéi
Réibfläche
Réibung
2)
réibungslos
1.
1)
2)
2.
álles verlíef ~ усё ішло́ гла́дка
reich
2) вялі́кі, бага́ты;
éine ~e Ánzahl вялі́кая ко́лькасць;;
~ an Erfáhrungen бага́ты на во́пыт
=reich паўсуф. прыметнікаў, указвае на наяўнасць (у вялікай колькасці) у прадмета прыкметы або ўласцівасці: sónnenreich со́нечны, залі́ты со́нцам