Vórstand m -(e)s, -stände
1) упра́ва, праўле́нне, ра́да
2) прэзі́дыум; старшыня́
Vórstecher m -s, - шы́ла
vórstecken vt
1) прыкало́ць, прышпілі́ць (спераду)
2) ста́віць, намяча́ць (мэту)
vórstehen* vi
1) выдава́цца ўпера́д
2) (D) узнача́льваць (установу), зага́дваць (гаспадаркай)
vórstehend a
1) што выступа́е (напр., скулы)
2) вышэйпамянёны;
im Vórstehenden wúrde erwähnt, dass… вышэ́й было́ зазна́чана
Vórsteher m -s, - нача́льнік, шэф, зага́дчык
vórstellbar a які́ [што] мо́жна сабе́ ўяві́ць
vórstellen
1. vt
1) (па)ста́віць спе́раду
2) (j-m) пазнаёміць (каго-н. з кім-н.), адрэкамендава́ць, прадста́віць (каго-н. каму-н.)
3) уяўля́ць сабо́ю; стро́іць з сябе́ (каго-н.); выдава́ць сябе́ (за каго-н.);
er will ímmer etw. Besónderes ~ ён заўсёды хо́ча быць чы́мсьці асаблі́вым
4):
sich (D) etw. ~ уяві́ць сабе́ што-н.
2. ~, sich (j-m) адрэкамендава́цца, прадста́віцца (каму-н.)
vórstellig a:
bei j-m ~ wérden пада́ць зая́ву [ска́ргу] каму́-н., увайсці́ з хада́йніцтвам куды́-н.
Vórstellung f -, -en
1) азнаямле́нне, прадстаўле́нне (каго-н.);
die ~ des Kandidáten знаёмства з кандыда́там (перад выбарамі)
2) уяўле́нне (von D – аб чым-н.), разуме́нне (чаго-н.);
sich (D) éine ~ von etw. (D) máchen атрыма́ць уяўле́нне аб чым-н.;
j-m éine ~ von etw. (D) vermítteln даць каму́-н. уяўле́нне аб чым-н.
3) тэатр. пака́з, спекта́кль, сеа́нс (кіно)
4) хада́йніцтва, зая́ва
5) пярэ́чанне; pl тс. вымо́ва, напамі́нак;
~en erhében* выстаўля́ць пярэ́чанні каму́-н.;
j-m ~en máchen рабі́ць вымо́ву [заўва́гу] каму́-н.