Verbum

vórschieben* vt

1) прасо́ўваць напе́рад; высо́ўваць, выстаўля́ць;

éinen Ríegel ~ засо́ўваць за́саўку

2) адгаво́рвацца, прыкрыва́цца (чым-н.);

éiner Sáche éinen Ríegel ~ перашкаджа́ць спра́ве;

er schob éine Sítzung vor ён адгаварыўся тым, ні́бы ў яго́ пасяджэ́нне

vórschießen*

1. vi (s) кі́нуцца [ры́нуцца] напе́рад

2. vt выдава́ць ава́нсам, пазыча́ць (каму-н.)

Vórschlag m -(e)s, -schläge

1) прапано́ва;

éinen ~ éinbringen* [unterbréiten] уне́сці прапано́ву;

auf éinen ~ éingehen* пагадзі́цца з прапано́вай;

auf ~ von j-m па прапано́ве каго́-н.;

etw. in ~ bríngen* прапанава́ць што-н.

2) муз. фаршла́г

vórschlagen* vt прапано́ўваць

vórschleichen* vi (s) кра́сціся, пракра́двацца напе́рад

vórschnell a неабду́маны, няўзва́жаны; неразва́жлівы

vórschreiben* vt зага́дваць, прадпі́сваць;

ich lásse mir nichts ~ я не дазво́лю сабо́й кама́ндаваць

vórschreiten* vi (s)

1) прасо́ўвацца, ру́хацца напе́рад, прахо́дзіць напе́рад

2) прасо́ўвацца (пра работу); рабі́ць по́спехі

Vórschrift f -, -en

1) прадпіса́нне, зага́д, інстру́кцыя;

nach ~ па прадпіса́нні [палажэ́нні, стату́ту]

2) палажэ́нне, стату́т;

j-m ~en máchen дава́ць прадпіса́нні каму́-н.

vórschriftsmäßig

1. a прадпі́саны, які́ адпавяда́е прадпіса́нню [стату́ту]

2. adv адпаве́дна прадпіса́нню, паво́дле стату́та [зага́ду];

~ gekléidet апра́нуты па фо́рме