Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
aäàbcdefghijklmnoöpqrstuüvwxyz°
aäbdeghikmoöprtuüw.
abcdefghiklmnopqstuvz¦

reif a

1) спе́лы

2) ста́лы;

das ~e Álter ста́лы век [узро́ст]

3) узва́жаны, абмеркава́ны

Reif I m -(e)s, -e гл. Réifen I

Reif II m -(e)s шэ́рань, і́ней

Réife f -

1) спе́ласць

2) ста́ласць;

zur ~ kómmen* паспе́ць

Réifegrad m -(e)s, -e ступе́нь ста́ласці; с.-г. ста́дыя спе́ласці

réifen I

1. vi (s, h)

1) спець, выспява́ць;

ein Gedánke reift zur Klárheit ду́мка набыва́е я́снасць

2) стале́ць;

der Júnge reift zum Mann юна́к стано́віцца мужчы́нам

2. vt спрыя́ць выспява́нню (чаго-н.)

réifen II vimp:

es hat geréift вы́пала шэ́рань

Réifen I m -s, -

1) абру́ч

2) тэх. шы́на, банда́ж; пакры́шка

Réifen II n -s выспява́нне;

◊

ein jédes Ding will Zéit zum ~ háben на ўсё свой час

Réifeprüfung f -, -en экза́мен на атэста́т ста́ласці