rifen I

1. vi (s, h)

1) спець, выспява́ць;

ein Gednke reift zur Klrheit ду́мка набыва́е я́снасць

2) стале́ць;

der Jnge reift zum Mann юна́к стано́віцца мужчы́нам

2. vt спрыя́ць выспява́нню (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)