Wécken n -s
1) пад’ём, пабу́дка
2) вайск. ра́нішняя зара́
wécken vt
1) будзі́ць, абуджа́ць;
j-n aus dem Schlaf ~ разбудзі́ць каго́-н.
2) абудзі́ць, вы́клікаць (інтарэс і г.д.)
Wécker m -s, - будзі́льнік
Wéckglas n -es, -gläser (шкляны́) сло́ік (для кансервавання)