Verbum

órdentlich

1. a

1) акура́тны, прысто́йны

2) пастая́нны, ста́лы; шта́тны;

ein ~es Mítglied der Akademíe правадзе́йны член акадэ́міі наву́к;

ein ~er Proféssor ардына́рны [шта́тны] прафе́сар

3) разм. зна́чны, немалы́;

ich hábe éinen ~en Húnger я ве́льмі хачу́ е́сці

2. adv

1) акура́тна

2) прысто́йна; пара́дкам, ла́дна, даво́лі шмат; до́сыць-такі́, як след;

ich bin ~ müde я даво́лі-такі́ стамі́ўся

Órder f -, -s і -n

1) о́рдэр

2) зага́д, распараджэ́нне

Ordinália pl грам. пара́дкавыя лічэ́бнікі

Ordinálzahl f -, -en грам. пара́дкавы лічэ́бнік

Ordinárius m -, -ri¦en

1) ардына́рны прафе́сар; зага́дчык ка́федры

2) кла́сны наста́ўнік, кла́сны кіраўні́к

3) царк. бі́скуп (каталіцкі)

Ordináte f -, -n матэм. ардына́та

Ordinátenachse f -, -n матэм. вось ардына́т

ordinär a

1) звыча́йны, ардына́рны

2) вульга́рны

ordiníeren vt

1) царк. пасвяча́ць у сан

2) прыпі́сваць (лякарства)

3) рабі́ць прыём (хворых)

órdnen

1. vt

1) прыво́дзіць у пара́дак, сістэматызава́ць

2) размяшча́ць

2. ~, sich стро́іцца, выраўно́ўвацца ў рад