Rítter m -s, -
1) ры́цар;
fáhrender ~ вандро́ўны ры́цар;
zum ~ schlágen* пасвяці́ць у ры́цары;
ein ~ óhne Furcht und Tádel ры́цар без стра́ху і дако́ру;
der ~ von der tráurigen Gestalt ры́цар журбо́тнага во́браза;
ein ~ von der Féder жарт. пісьме́ннік; піса́ка;
ein ~ von der Áhle жарт. шаве́ц;
ein ~ von der Nádel [von der Élle] жарт. краве́ц
2) кавале́р о́рдэна;
◊
árme ~ жарт. грэ́нкі
Rítterdienst m -es, -e ры́царскае служэ́нне да́ме
Ríttergut n -(e)s, -güter двара́нскае паме́сце
rítterlich a
1. ры́царскі 2.
adv па-ры́царску, як ры́цар
Rítterlichkeit f - ры́царскія паво́дзіны, ры́царства, ры́царская высакаро́днасць
Rítterschaft f - гіст.
1) зборн. ры́царства, ры́цары
2) ры́царскае зва́нне, ры́царства
Rítterschlag m -(e)s гіст. пасвячэ́нне ў ры́цары
Ríttersporn m - і -s, -e бат. рагу́лькі
Ríttertum n -s гіст. ры́царства
ríttlings adv ве́рхам, ко́нна