Verbum

vórlieb néhmen* vi (mit D) з(а)даво́львацца (чым-н.)

vórliegen* vi

1) ляжа́ць (перад чым-н.)

2) ме́цца, быць у наяўнасці, існава́ць;

es liegt nichts gégen ihn vor су́праць яго́ няма́ ніцкіх абвінава́чванняў

vórliegend a да́дзены, які́ ма́ецца ў наяўнасці;

im ~en Fall у гэ́тым [да́дзеным] вы́падку

vórlügen* vt (j-m) нахлусі́ць, намані́ць (каму-н. што-н.)

vorm = vor dem

vórmachen vt

1) прыла́дзіць, дапасава́ць (што-н. перад чым-н.);

den Ríegel an der Tür ~ зачыні́ць дзве́ры на за́саўку

2) (j-m) пака́зваць (каму-н., як рабіць што-н.);

er máchte mir die Übung vor ён паказа́ў мне, як выко́нваць практыкава́нне

3) (j-m) ашу́кваць, уво́дзіць у зман;

wir wóllen uns doch nichts ~ lássen* мы не паві́нны даць сябе́ падману́ць [уве́сці ў зман]

Vórmacht f - панава́нне, улада́рства

Vórmachtstellung f -, -en пану́ючае стано́вішча (якой-н. дзяржавы)

vórmalig a

1) ране́йшы, былы́

2) апо́шні, міну́лы (аб сустрэчы і г.д.)

vórmals adv не́калі, калі́сьці, калі́сь, ране́й