ergötzen
1.
2. ~, sich це́шыцца, мець асало́ду ergötzend, ergötzlich
ergötzen
1.
2. ~, sich це́шыцца, мець асало́ду ergötzend, ergötzlich
Ergötzung
ergráuen
2) згушча́цца (пра змрок)
ergreífen
1) хапа́ць, бра́цца (за што
2) (з)ахо́пліваць; узру́шваць;
die Flucht ~ кі́нуцца наўцёкі;
die Gelégenheit ~ скарыста́цца з наго́ды;
das Wort ~ узя́ць сло́ва;
Máßnahmen ~ прыня́ць за́хады [ме́ры];
Besítz ~ von
die Initiatíve ~ узя́ць на сябе́ ініцыяты́ву
ergréifend
ergrímmen
1.
2.
ergrímmt
ergründen
1) ме́раць [вымяра́ць] глыбіню́ (ракі)
2) праніка́ць у су́тнасць; дасле́даваць;
die Wáhrheit ~ пазна́ць і́сціну;
ein Gehéimnis ~ вы́ведаць та́йну
ergrünen
Ergúss
1) вы́ліў
2)