Verbum

ergébnislos

1. a безвыніко́вы; бясплённы

2. adv безвыніко́ва; бясплённа

Ergébung f -

1) адда́насць

2) пако́рлівасць

ergéhen*

1. vi (s)

1) быць аб’яўленым [абве́шчаным] (пра загад)

2):

etw. über sich ~ lássen* цярплі́ва перано́сіць што-н.;

wie wird es mir ~? што са мной бу́дзе?

2. ~, sich высок. прагу́львацца;

sich in Lob ~ рассыпа́цца ў пахвала́х;

Gnáde für Recht ~ lássen* змі́лавацца, злі́тавацца

Ergéhen n -s

1) стан здаро́ўя, самаадчува́нне

2) стан рэ́чаў

ergíebig a

1) бага́ты, шчо́дры; урадлі́вы

2) дахо́дны, прыбытко́вы

ergíeßen*

1. vt выліва́ць;

◊

sein Herz ~ раскрыва́ць сваю́ душу́

2. ~, sich упада́ць (пра раку);

sich in Tränen ~ абліва́цца сляза́мі;

sein Zorn ergóß sich über uns яго́ гнеў навалі́ўся на нас

erglänzen vi (s, h) (за)блішча́ць; (за)ззя́ць; асвяці́цца

erglühen vi (s)

1) напа́львацца

2) пачырване́ць;

vor Scham ~ пачырване́ць ад со́раму

ergötzen

1. vt высок. забаўля́ць, весялі́ць

2. ~, sich це́шыцца, мець асало́ду ergötzend, ergötzlich

a заба́ўны, ра́дасны

Ergötzung f -, -en здавальне́нне, заба́ва, уце́ха; захапле́нне, асало́да