Vórführung
1) дэманстра́цыя, пака́з; відо́вішча, пастано́ўка
2)
Vórführung
1) дэманстра́цыя, пака́з; відо́вішча, пастано́ўка
2)
Vórgabe
Vórgang
1) здарэ́нне; прэцэдэ́нт
2) працэ́с
3) вытво́рчы працэ́с
Vórgarten
vórgaukeln
Vórgänger
vórgeben
vórgeben
1) засыпа́ць (корм жывёле); падава́ць (на стол)
2) адгаво́рвацца (чым
er gab vor, er wäre krank ён удава́ў з сябе́ хво́рага
Vórgebirge
1) п(е)радго́р’е
2) мыс
vórgeblich
1.
2.