Verbum

éingehen* I

1. vi (s)

1) прыбыва́ць, паступа́ць;

es sind Bríefe éingegangen прыйшлі́ пі́сьмы [лісты́]

2) увахо́дзіць (у стан справы);

auf die Fráge ~ спыні́цца на пыта́нні;

auf jéden Schüler ~ індывідуа́льна падыхо́дзіць да ко́жнага ву́чня

3) (auf A) пагаджа́цца (з чым-н.), пайсці́ (на што-н.);

auf éinen Vórschlag ~ прыня́ць прапано́ву

2. vt (h, s) заключа́ць (здзелку, пагадненне);

éine Wétte ~ ісці́ ў закла́д;

éine Éhe ~ усту́піць у шлю́б

éingehen* II vi

1) спыня́цца, спыні́ць існава́нне, гі́нуць (пра расліны, жывёл)

2) садзі́цца (пра тканіну)

éingehend a

1) падрабя́зны, грунто́ўны, дакла́дны

2) увахо́дны

éingelegt:

~е Árbeit інкруста́цыя;

~es Obst кансервава́ная [марынава́ная] садавіна́

éingemacht:

~e Kírschen вішнёвае варэ́нне

Éingemachte sub n -n кансервава́ная садавіна́

éingenommen a:

1):

von sich (D) ~ sein шмат з сябе́ стро́іць

2):

~ sein gégen etw. (A) быць прадузя́та настро́еным су́праць каго-н.

3):

~ sein für (A) быць прыхі́льным (да каго-н.)

Éingenommenheit f - прадузя́тасць, прадузя́тая ду́мка, прыхі́льнасць

éingerichtet a ула́джаны, абсталява́ны;

gut ~ добраўпарадкава́ны

éingeschmuggelt a кантраба́ндны