Verbum

verstéckt a

1) нешматсло́ўны, замкнёны

2) няшчы́ры

verstéhen*

1. vt

1) разуме́ць, ця́міць, ке́міць;

j-m etw. zu ~ gében* даць зразуме́ць каму́-н. што-н.

2) уме́ць (што-н. рабіць), разбіра́цца (у чым-н.);

von éiner Sáche nichts ~ не ця́міць нічо́га ў спра́ве;

er verstéht es, gut zu málen ён уме́е до́бра малява́ць;

verstéht er viel von Musík? ён ду́жа разбіра́ецца ў му́зыцы?

2. ~, sich

1) разуме́ць адзі́н аднаго́, знахо́дзіць агу́льную мо́ву, паразуме́цца

2):

es verstéht sich von selbst само́ сабо́й зразуме́ла

verstéifen

1. vi (s) здранцве́ць, аняме́ць

2. ~, sich

1) (auf A) упа́рціцца (у чым-н.); упіра́цца

2) мацне́ць; стабілізо́ўвацца стабілізава́цца (пра эканоміку)

3. vt буд. умацо́ўваць, падпіра́ць

Verstéifung f -, -en

1) нерухо́масць, здранцве́нне

2) буд. умацава́нне, падпо́ра

verstéigen*, sich

1) ганары́цца

2) заблудзі́цца (у гарах)

verstéigern vt прада́ваць з аўкцыёну, прадава́ць з малатка́

Verstéigerung f -, -en аўкцыён, таргі́;

éine ~ áusschreiben* [ánsetzen] назна́чыць аўкцыён;

zur ~ kómmen* пайсці́ з малатка́

verstéinern

1. vi (s) акамяне́ць, скамяне́ць

2. vt ператвары́ць у ка́мень

verstéinert a акамяне́лы, скамяне́лы

Verstéinerung f -, -en

1) акамяне́ласць

2) акамяне́нне