verstifen

1. vi (s) здранцве́ць, аняме́ць

2. ~, sich

1) (auf A) упа́рціцца (у чым-н.); упіра́цца

2) мацне́ць; стабілізо́ўвацца стабілізава́цца (пра эканоміку)

3. vt буд. умацо́ўваць, падпіра́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)