ver=
неаддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:
1) паступовае спыненне дзеяння або стану: verblühen адцвіта́ць
2) няўдалы вынік дзеяння: versálzen перасалі́ць
3) дзеянне, супрацьлеглае значэнню бяспрэфікснага дзеяслова: veráchten пагарджа́ць
4) змяненне месцазнаходжання або стану рэчы: verlágern перамяшча́ць, пераво́дзіць; verbéssern папраўля́ць, паляпша́ць
5) аддаленне: verréisen ад’язджа́ць, выязджа́ць
verábfolgen vt адпуска́ць, выдава́ць (тавар і г.д.)
verábreden
1. vt дагаво́рвацца, дамаўля́цца (аб чым-н.); узгадня́ць, абгавары́ць
2. ~, sich дамаўля́цца, угаво́рвацца (між сабою)
verábredet
1. a абгаво́раны, узго́днены, (за́гадзя) дамо́ўлены
2. adv як было́ ўмо́ўлена [узго́днена]
verábredetermaßen adv зго́дна з угаво́рам [дамо́ўленасцю]
Verábredung f -, -en умо́ва, зго́да, пагадне́нне
verábreichen vt дава́ць (лякарства і г.д.);
j-m eins ~ разм. даць каму́-н. апляву́ху [по́ўху]; гл. verabfolgen
verábscheuen vt адчува́ць агі́ду (да каго-н., да чаго-н.), га́дзіцца (каго-н., чаго-н.), ненаві́дзець
verábscheuungswert a гню́сны, агі́дны