verstéhen
1.
1) разуме́ць, ця́міць, ке́міць;
2) уме́ць (што
von éiner Sáche nichts ~ не ця́міць нічо́га ў спра́ве;
er verstéht es, gut zu málen ён уме́е до́бра малява́ць;
verstéht er viel von Musík? ён ду́жа разбіра́ецца ў му́зыцы?
2. ~, sich
1) разуме́ць адзі́н аднаго́, знахо́дзіць агу́льную мо́ву, паразуме́цца
2):
es verstéht sich von selbst само́ сабо́й зразуме́ла
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)