vórenthalten
1) затры́мліваць, не дава́ць (каму
2) уто́йваць, хава́ць (што
vórenthalten
1) затры́мліваць, не дава́ць (каму
2) уто́йваць, хава́ць (што
Vórentscheidung
vórerst
vórerwähnt
Vórfahr
vórfahren
1) (vor
2) (bei
3) (
Vórfahrt
óhne ~ без абго́ну
Vórfahrtsregel
Vórfall
1) вы́падак, здарэ́нне, інцыдэ́нт
2)
vórfallen
1) здара́цца, адбыва́цца
2) па́даць; нахіля́цца ўпе́рад