vórdringlich
1. a першачарго́вы, тэрміно́вы, неадкла́дны; актуа́льны
2. adv у пе́ршую чаргу́; у са́мым спе́шным пара́дку
Vórdruck m -(e)s, -e бланк, фармуля́р
vórdrücken vt (наступа́ючы) цясні́ць (праціўніка), напіра́ць
vóreilen vi (s) забяга́ць напе́рад, спяша́цца;
j-m ~ абганя́ць каго́-н.
vóreilig a непраду́маны, паспе́шны, дача́сны
vóreingenommen a
1) (gegen A) прадузя́ты (супраць каго-н., чаго-н.)
2) небесстаро́нні, неаб’ектыўны (für A – да чаго-н.)
Vóreingenommenheit f - прадузя́тасць; небесстаро́ннасць, неаб’ектыўнасць
vórempfinden* vt прадчува́ць