vóllständig
1. a по́ўны, канчатко́вы, даскана́лы;
die ~e Ábrüstung по́ўнае раззбрае́нне
2. adv ца́лкам, зусі́м
Vóllständigkeit f - паўната́, дакла́днасць, зако́нчанасць;
der ~ hálber дзе́ля дакла́днасці
vóllstopfen vt гл. vollpfropfen
vollstréckbar a юрыд. які́ [што] падляга́е выкана́нню
vollstrécken vt юрыд. выко́нваць, прыво́дзіць у выкана́нне (прысуд)
Vollstréckung f -, -en юрыд. прывядзе́нне ў выкана́нне (прыгавору)
Vollstréckungsbefehl m -(e)s, -e юрыд. выкана́ўчы ліст; зага́д аб прывядзе́нні ў выкана́нне
vólltanken vt запраўля́ць по́ўны бак (у аўтамабілі і да т.п.)
Vólltreffer m -s, -
1. вайск. прамо́е папада́нне
2. перан. по́спех, уда́ча
vólltrunken a зусі́м п’я́ны