Wégzehrung f -, -en праду́кты на даро́гу;
die létzte ~ рэл. апо́шняе прыча́сце (паміраючага)
wégziehen*
1. vt адця́гваць (фіранку); адкі́дваць (вуаль)
2. vi (s)
1) ад’язджа́ць
2) адлята́ць (пра птушак)
Wégzug m -(e)s, -züge перае́зд, ад’е́зд, перасяле́нне
2) адлёт (птушак)