léimen vt
1) кле́іць, скле́йваць
2) разм. ашу́кваць, падма́нваць, абду́рваць
léimig a кле́йкі, лі́пкі
=lein суф. назоўнікаў, утварае памяншальныя назоўнікі н. р.: Tíschlein n сто́лік
Léinbau m -(e)s (і)льнаво́дства
Léine f -, -n вяро́ўка; ле́йцы, мату́з;
◊
j-n an der ~ háben трыма́ць каго́-н. у рука́х;
~ zíehen* разм. скруці́ць [змата́ць] ву́ды, зліня́ць, уцячы́;
an dersélben ~ zíehen* быць [дзе́йнічаць] заадно́ з кім-н.
léinen a (і)льняны́, палатня́ны
Léinen n -s, -
1) палатно́
2) бялі́зна (пасцельная, сталовая)
Léinenband m -(e)s, -bände палатня́ны пераплёт (кнігі)
Léinkuchen m -s (і)льняна́я маку́ха