Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

а е ё і о я

свядо́ма прысл., свядо́мы

1. bewússt; pflíchtbewusst;

2. (з намерам) ábsichtlich, vórbedacht, vórsätzlich;

свядо́ма ўчы́нак éine vórsätzliche Tat

свядо́масць ж. тс. псіхал., філас. Bewússtsein n -s; Besínnung f - (памяць, пачуццё, развага);

быццё вызнача́е свядо́масць das Sein bestímmt das Bewússtsein;

рост свядо́масці zúnehmende Bewússtseinsreife

свяжэ́йшы (выш. ст. ад свежы) fríscher

свяжэ́ць

1. безас. frisch [kühl] wérden; áuffrischen vi;

свяжэ́е es wird frisch;

2. (пра чалавека) frisch [blühend, gesúnd] wérden

свякро́ў ж., свякро́ўка ж., свякру́ха ж. разм. Schwíegermutter f -, -mütter

свянці́ць гл. свяціць II

свянцо́ны рэл. éingeweiht, éingesegnet

Свянця́ны мн. гіст. гл. Швянчоніс

свярбе́ць júcken vi;

яму́ свярбі́ць у но́се ihn [ihm] juckt die Náse;

◊

мне ру́кі свярбя́ць (нешта зрабіць) es juckt mich [mir] in den Fíngern;

яму́ свярбі́ць язы́к es brénnt ihm auf der Zúnge

свярдзёлак м. тэх. гл. свepдзeл