Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

вы́тыркнуць hervórstehen* vi, hervórragen vi, hervórtreten* vi (s); vórspringen* vi (s), ábstehen* vi (тырчаць)

вы́тычкаваць ábstecken vt

вы́фарбаваць, выфарбо́ўваць ánstreichen* vt, stréichen* vt (сцены, мэблю); färben vt (валасы, матэрыю);

вы́фарбаваць у чырво́ны ко́лер rot stréichen* [fárben]

вы́франціцца разм. sich schön máchen, sich heráusputzen; sich áufdonnern

вы́франчаны разм. áufgedonnert, áufgetakelt

выхава́льнік м. Erzíeher m -s, -

выхава́льніца ж. Erzíeherin f -, -nen; Kíndergärtnerin f -, -nen (у дзіцячым садку); Kríppenerzieherin f (у дзіцячых яслях); Hórtnerin f -, -nen (звычайна ў групе падоўжанага дня)

вы́хаванасць ж. Wóhlerzogenheit f -; Höflichkeit f - (ветлівасць)

выхава́нец м.

1. (навучальнай установы) Absolvent [-´vɛnt] m -en, -en (выпускнік); Schüler m -s, - (вучань);

2. Zögling -(e)s, -e

выхава́нне н.

1. Erzíehung f -;

фізі́чнае выхава́нне Körpererziehung f -;

працо́ўнае выхава́нне Erzíehung im Árbeitsprozess, Erzíehung zur Árbeit;

дашко́льнае выхава́нне Vórschulerziehung f -, vórschulische Erzíehung;

адда́ць дзіця́ на выхава́нне ein Kind zur Erzíehung schícken (куды-н.); ein Kind erzíehen lássen* (дзе-н.)

2. (выхаванасць) Wóhlerzogenheit f -; Höflichkeit f -;

ён атрыма́ў до́брае выхава́нне er hat éine gúte Erzíehung genóssen; er hat éine gute Kínderstube gehabt