Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

а в е і л м о р у

схізма́тык м. царк. (раскольнік) Schismátiker [ʃıs-] m -s, -

схіл м.

1. (спуск) Ábhang m -es, -hänge, Böschung f -, -en; Hálde f -, -n;

2. (нахіленая плоскасць) Bahn f -, -en, Rútsche f -, -n;

вінтавы́ схіл Schnéckenrutsche f;

схіле́нне н.

1. (дзеянне) Néigen n -s;

2. (прыцягненне да чаго-н.) Heránziehen n -s, Heránziehung f - (zu D.);

3. астр. Deklinatión f -, -en, Ábweichung f -, -en;

магні́тнае схіле́нне magnétische Deklinatión, Míssweisung f -, -en

схі́лены

1. genéigt; schräg gestéllt; schief (косы);

2. перан. (схільны да чаго-н.) genéigt, veránlagt

схілі́цца

1. sich néigen, sich (níeder)béugen;

2. перан. (да чаго-н, на што-н.) néigen vi (s), sich bewégen lássen*; genéigt sein, sich entschlíeßen* (наважыцца);

схілі́цца на чый-н. бок sich auf j-s Séite schlágen*

схілі́ць

1. (нагнуць) néigen vt; níederbeugen аддз. vt, sénken vt;

схілі́ць галаву́ den Kopf sénken;

2. перан. (на свой бок) bewégen* vt, überréden vt; gewínnen* vt (да чаго-н. für A)

схі́льнасць ж.

1. (да чаго-н.) Néigung f -, -en; Ánlage f -, -n (здольнасць); Veránlagung f -, -en (прыхільнасць);

схі́льнасць да матэма́тыкі Ánlagen zur Mathematík;

мець схі́льнасць да чаго-н. éinen Hang zu etw. (D) háben;

2. (да каго-н.) Zúneigung f -, -en (zu D)

схі́льны (да чаго-н.) genéigt, veránlagt;

я схі́льны ду́маць … ich bin genéigt zu gláuben …; ich könnte beináh(e) gláuben …

схіля́цца гл. схіліцца

схіля́ць гл. схіліць