Verbum

анлайнавы слоўнік

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я 1 2 -«

а б в е ё і к л м н о п р с т у ф х ц ч ш ы ь э ю я /

а е ё і о у ы э ю я

слухавы́ Gehör-; Hör-;

слухавы нерв анат. Gehörnerv m -e(s), -en;

слухавы апара́т Hörapparat m -(e)s, -e;

слухаво́е (в)акно́ Dáchfenster n -s, -, Dáchluke f -, -n

слу́ханне н.

1. Zúhören n -s, Hören n;

2. юрыд. (geríchtliche) Verhándlung f -, -en;

спра́ва прызна́чаная да слу́хання die (geríchtliche) Verhándlung ist ánberaumt

слу́хаўка ж. разм. Telefónhörer m -s, -, Hörer m Kópfhörer m -s, -

слу́хацца

1. gehórchen vi (каго-н. D), hören vi (auf A);

слу́хацца чыёй-н. пара́ды j-s Rat befólgen;

2. юрыд.:

спра́ва слу́хаецца die Ángelegenheit steht zur Verhándlung

слу́хаць

1. hören vt; zúhören vi (каго-н. D);

слу́хаю! (па тэлефоне) halló!;

слу́хаць справазда́чу éinen Berícht entgégennehmen*;

2. (каманды) слу́хаю!zu Beféhl!;

слу́хай! Áchtung!

слуха́ч м.

1. Zúhörer m -s, -;

2. (студэнт) Hörer m -s, -, Férnstudent m -en, -en

слухмя́на прысл. разм. fólgsam, gehórsam, brav; hörig

слухмя́ны разм. gehórsam, fólgsam; wíllfährig (падатлівы, памяркоўны)

Слу́цк м. Sluck i Sluzk n -s

Случ ж. Sluč i Slutsch f -