слі́зісты спец. Schleim -; schléimig;
слі́зістая абало́нка анат. Schléimhaut f -, -häute
слі́зкі
1. glatt, glítsch(r)ig;
2. перан. (ненадзейны і г. д.) schlüpfrig;
стаць на слі́зкі шлях auf éine schíefe Bahn geráten*
слізня́к м.
1. заал. Égelschnecke f -, -n, Nácktschnecke f; Wégschnecke f;
2. разм. пагард. wíllenloser [charákterloser [kɑ-] ] Mensch
слізь ж. тс. мед. Schleim m -s; Áuswurf m -(e)s, -würfe (макрата)
сліма́к м.
1. заал. Schnecke f -, -n, Egelschnecke f;
2. (пра чалавека) Schláppschwanz m -(e)s, -schwänze; Waschlappen m -s, -;
3. камп. (знак @) At [ɛt] n -s, -s; разм. Klámmeraffe m -n, -n
слі́на ж. фізіял. Spéichel m -s; Géifer m -s (пена каля рота);
выдзяле́нне слі́ны фізіял. Spéichelabsonderung f -, -en;
змачы́ць слі́най éinspeicheln vt
слінацячэ́нне н. фізіял. Spéichelfluss m -es
слі́ніць begéifern vt, mit Spéichel ánfeuchten
слі́нка мн.:
у яго́ слі́нка цячэ́ разм. das Wásser läuft ihm (D) im Múnde zusámmen