Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.

служы́ць

1. díenen vi; éine Stélle háben (быць на службе);

служы́ць у а́рміі beim Militär díenen;

служы́ць каму-н. j-m (D) díenen; in j-s Dienst stehen*;

служы́ць для чаго-н. zu etw. (D) díenen [gut sein], díenlich sein, ángetan sein, táugen vi; zu etw. (D) gebráucht wérden;

служы́ць кім-н., чым-н. als j-d [etw.] (n) díenen;

служы́ць пры́кладам als Béispiel díenen;

служы́ць зачэ́пкай als Vórwand díenen;

2. царк. den Góttesdienst (áb)halten*; éine Mésse zelebríeren, die Mésse lesen* (у каталіцкай царкве);

3. (пра сабаку) Männchen máchen;

◊

чым магу́ служы́ць? womít kann ich díenen?

служэ́нне н. высок. Díenen n -s; Dienst m -(e)s

слуп м.

1. Säule f -, -n; Pfósten m -s, -; Pfahl m -(e)s, Pfähle; Stánge f -, -n; Pféiler m -s, - (у пабудове);

кіламетро́вы слуп Kilométerstein m -(e)s, -e;

тэлегра́фны слуп Telegráphenstange f -, -n, Telegráfenstange f;

паграні́чны [паме́жны] слуп Grénzpfahl m;

вадзяны́ слуп Wássersäule f;

перан. гане́бны слуп Schándpfahl m, Pránger m -s, -;

2. (маса чаго-н.) Säule f;

слуп ды́му Ráuchsäule f -

слупня́к м. мед. Wúndstarrkrampf m -(e)s, Stárrkrampf m, Tetaníe f -, Tétanus m -

слупо́к м.

1. kléiner Pfósten, kléiner Pfahl;

рту́тны слупо́к Quécksilbersäule f -, -n;

2. (тэксту) Spálte f -, -n;

слупо́к лі́чбаў Záhlenreihe f -, -n

слупяне́ць разм. erstárren vi (s), baff sein (разм.), bestürzt sein, perpléx sein

слухавы́ Gehör-; Hör-;

слухавы нерв анат. Gehörnerv m -e(s), -en;

слухавы апара́т Hörapparat m -(e)s, -e;

слухаво́е (в)акно́ Dáchfenster n -s, -, Dáchluke f -, -n

слу́ханне н.

1. Zúhören n -s, Hören n;

2. юрыд. (geríchtliche) Verhándlung f -, -en;

спра́ва прызна́чаная да слу́хання die (geríchtliche) Verhándlung ist ánberaumt

слу́хаўка ж. разм. Telefónhörer m -s, -, Hörer m Kópfhörer m -s, -

слу́хацца

1. gehórchen vi (каго-н. D), hören vi (auf A);

слу́хацца чыёй-н. пара́ды j-s Rat befólgen;

2. юрыд.:

спра́ва слу́хаецца die Ángelegenheit steht zur Verhándlung