вышыня́ ж.
1. Höhe f -, -n;
вышыня́ гу́ку муз. die Tónhöhe;
вышыня́ трохвуго́льніка матэм. die Höhe des Dréiecks;
вышыня́ ці́ску фіз. die Höhe des Drucks;
вышыня́ над узро́ўнем мо́ра геагр. Höhe über dem Méeresspiegel;
вышыня́ палёту Flúghöhe f;
набра́ць вышыню́ stéigen* vi (s);
2. (узвышша) геагр. Höhe f -, -n; Gípfel m -s, -;
быць на нале́жнай вышыні́ das nötige Niveau [ni´vo:] háben;
◊
быць не на вышыні́ nicht auf der Höhe sein
вы́шыўка ж. Stickeréi f -, -en;
вы́шыўка крыжо́м Kréuzstickerei f
вышэ́й
1. выш. ст. ад высокі höher; größer (пра рост);
2. прысл. (раней – у тэксце) óben;
глядзі́ вышэ́й siehe oben (скар. s.o.);
3. прыназ. (за межамі, па-за) über (A);
гэ́та вышэ́й за мае́ сі́лы das geht über méine Kräfte, das überstéigt méine Kräfte;
быць вышэ́й за забабо́ны über álle Vórurteile erháben sein;
быць вышэ́й за каго-н. j-m überlégen sein;
4. прыназ. (вышэй па цячэнні, больш за) über (D), óberhalb (G);
вышэ́й ад паваро́ту óberhalb der Bíegung [der Kúrve [-və] ], [der Krümmung];
вышэ́й за кале́на über dem Knie;
тры гра́дусы вышэ́й за нуль drei Grad über null
вышэйазна́чаны, вышэйзгада́ны óben erwähnt
вышэйназва́ны óben genánnt, erst genánnt
вышэйпада́дзены óben geságt; óben ángeführt
вышэйпамянёны óben erwähnt
вышэйпрыве́дзены óben ángeführt, óben stéhend
вышэйстая́чы höher; übergeordnet