Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

перакіпяці́ць, ‑пячу, ‑пяціш, ‑пяціць; зак., што.

Закіпяціць яшчэ раз. Перакіпяціць суп. Перакіпяціць ваду.

перакіпячо́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перакіпяціць.

пе́ракіс, ‑у, м.

Вышэйшая ступень акіслення якога‑н. хімічнага элемента. Перакіс вадароду. Перакіс марганцу.

перакіса́ць, ‑ае.

Незак. да перакіснуць.

перакі́слены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перакісліць.

перакіслі́ць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Зрабіць вельмі кіслым. Перакісліць боршч.

перакі́слы, ‑ая, ‑ае.

Занадта кіслы, які страціў свае якасці ад доўгага браджэння. Перакіслае цеста. □ Пахла перакіслымі брусціцамі, прэлай саломай, прыхвачаным першым замаразкам грыбам. Лынькоў.

перакісля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да перакісліць.

перакі́снуць, ‑не; пр. перакіс, ‑ла; зак.

Стаць занадта кіслым; пераквасіцца. Капуста перакісла.

перакітава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перакітаваць.