рассо́ваны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад раставаць.
рассо́ваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Размясціць, засоўваючы ў розныя месцы. Рассоваць грошы па кішэнях.
рассо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. рассоўваць — рассунуць.
рассо́ўвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да рассунуцца.
2. Зал. да рассоўваць.
рассо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
1. Незак. да рассунуць.
2. Незак. да рассоваць.
рассо́ўны, ‑ая, ‑ае.
Які можна рассунуць. Рассоўныя дзверы. Рассоўны стол. □ У гэты момант .. рассунуліся рамы над маёй галавой, — у большасці там рамкі не на [завесах], а рассоўныя. Дубоўка.
рассо́хлы, ‑ая, ‑ае.
Які рассохся. У бібліятэцы .. — знаёмы паўзмрок, цішыня, прахалода і рассохлая падлога пад нагамі. Адамчык. На двары ў беспарадку валяліся пасечаныя дровы, ляжалі рассохлае карыта, пагнутае старое вядро і вялізная бочка. Асіпенка.
рассо́хнуцца, ‑нецца; пр. рассохся, ‑сохлася; зак.
Высахнуць да такой ступені, каб утварыліся шчыліны. — Бяры, Антось, ты човен гэты. Рассохся трохі ён за лета. Колас. — Хачу вады ў балею нанасіць, каб не рассохлася. Зуб. // перан. Разм. Разладзіцца, расстроіцца. [Маці — Андрэю:] — Зося вучыцца пачне. Яна ж збіраецца ў інстытут. І вяселле ёй тады не да ладу стане. Баюся, каб яно не рассохлася ў вас. Дуброўскі.
расспява́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
1. Пачаўшы спяваць, захапіцца спевамі. Расспяваліся дзяўчаты. □ Вось і бусел паказаўся, Гусі дзікія гудуць, Шпак на дубе расспяваўся. Колас.
2. Праспяваўшы некаторы час, пачаць спяваць лёгка, свабодна.
расстава́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. расставацца — расстацца.