пераканструява́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад пераканструяваць.
пераканструява́ць, ‑руюю, ‑руюеш, ‑руюе; зак. і незак., што.
Сканструяваць (канструяваць) нанава, па-новаму. Пераканструяваць машыну.
перакапа́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перакапаць.
перака́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Нака́паць больш, чым трэба.
перакапа́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е; зак., што.
1. Падзяліць што‑н. на часткі ровам, канавай упоперак чаго‑н. Перакапаць дарогу. Перакапаць поле канавай.
2. Ускапаць. Сілы малавата, а перакапаць бы зямлю .. ды навазіць у канаўкі гразі з алешніку, напэўна зямля паправілася б, і расло б тут збожжа, як лес. Колас. Усе дарожкі ў лесе былі стаптаны, перамешаны, нібы нехта знарок іх пераканаў рыдлёўкамі. Няхай.
3. Ускапаць нанава, яшчэ раз. Перакапаць бульбянішча.
4. Разм. Разрыць, перарыць лычом. [Дзікія свінні] за адну ноч могуць цэлае поле знішчыць. Ды не столькі з’ядуць, колькі лычамі перакапаюць ды капытамі вытапчуць. В. Вольскі.
5. Разм. Перабраць, перагледзець, перавярнуць усё, многае ў пошуках чаго‑н. Перакапаць рэчы ў шуфлядзе. Перакапаць кнігі ў бібліятэцы. □ Думаю вымеркаваць час, архівы перакапаць, лепшае на свет выцягнуць... Калачынскі. — Аднойчы наляцелі паліцаі, перакапалі ўсё ў доме. Аляхновіч.
перака́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перакапаць.
перакапірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго-што.
1. Скапіраваць усё, многае, многіх.
2. Скапіраваць нанава, яшчэ раз.
перакараба́ціцца, ‑баціцца; зак.
1. Скрывіцца, пагнуцца ў многіх месцах; пакарабаціцца. Дошкі перакарабаціліся.
2. Пакарабаціцца — пра ўсё, многае.
перакараба́ціць, ‑бачу, ‑баціш, ‑баціць; зак., што.
Разм.
1. Скрывіць, пагнуць у многіх месцах; пакарабаціць. Перакарабаціць кнігу.
2. Пакарабаціць усё, многае.
перакара́бкацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Карабкаючыся, перамясціцца на другое месца, пералезці цераз што‑н. Перакарабкацца цераз плот.
перакармі́ць, ‑кармлю, ‑корміш, ‑корміць; зак., каго.
1. Накарміць звыш меры; абкарміць. Перакарміць дзіця.
2. Разм. Накарміць, пракарміць усіх, многіх.