Verbum

распу́квацца, ‑аецца.

Незак. да распукнуцца.

распукну́ты, ‑ая, ‑ае.

Які ўжо распукнуўся, на якім распукнуліся пупышкі. Вынеслі на двор пад распукнутую яблыню стол, разаслалі на ім белы ў складках абрус. Ракітны.

распукну́цца, ‑не́цца; зак.

Разм. Распусціцца (пра пупышкі). — Я сплю, а ўжо вясна прыйшла, — Пупышка голас падала, І тут жа распукнулася, І сонейку ўсміхнулася. Муравейка.

распунсаве́цца, ‑еюся, ‑еешся, ‑еецца; зак.

Разм. Стаць пунсовым. Распунсавеліся шчокі.

распуска́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. распускаць — распусціць і распускацца — распусціцца.

распуска́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да распусціцца.

2. Зал. да распускаць.

распуска́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да распусціць.

распу́снасць, ‑і, ж.

Уласцівасць распуснага; схільнасць да распусты.

распу́снік, ‑а, м.

1. Той, хто вядзе распуснае жыццё. [Марфа:] — Нарабіў і ўцякаць? Распуснік! Загубіў маю дачушку! Загубі-іў! Савіцкі.

2. Разм. Свавольнік. Мінулай начы нейкі распуснік убіўся ў гародчык і палаташыў кветкі. Кірэйчык.

распу́сніца, ‑ы, ж.

Жан. да распуснік.