Verbum

перадстэ́п, ‑у, м.

Тое, што і лесастэп.

перадсэ́рдзе, ‑я, н.

Верхняя (правая і левая) частка сэрца, куды наступае кроў з вен.

перадсэ́рдзевы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да перадсэрдзя.

перадубі́ць, ‑дублю, ‑дубіш, ‑дубіць; зак., што.

Спец.

1. Выдубіць усё, многае. Перадубіць усе шкуры.

2. Сапсаваць празмерным дубленнем. Перадубіць аўчыны.

пераду́блены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перадубіць.

перадубо́рачны, ‑ая, ‑ае.

Які бывае перад уборкай ураджаю, папярэднічае ўборцы. [Ілья Сямёнавіч:] — У сельсавеце ў нас была перадуборачная нарада рэдактараў калгасных насценных газет. Паслядовіч.

пераду́жацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Падужацца з усімі, многімі.

пераду́жаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм.

1. Узяць верх, перамагчы. Але Тодар з гэтым ніяк не мог пагадзіцца. Яму ўсе яшчэ думалася, што сабака ачуняе, перадужае сваю хваробу. Ляўданскі.

2. Падужаць усіх, многіх або ўсё, многае.

пераду́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перадужаць.

пераду́маны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перадумаць.