распо́рак, ‑рка, м.
Фасонны разрэз у адзенні; распорка. Кацялком пабразгвае нямецкі «зольдат», апрануты ў лёгкі мышынага колеру фрэнчык з распоркам ззаду. Лобан.
распо́раты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад распароць.
распо́рванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. распорваць — распароць.
распо́рвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да распароцца.
2. Зал. да распорваць.
распо́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да распароць.
распо́рка, ‑і, ДМ ‑рцы, ж.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. распіраць — расперці.
2. Р мн. ‑рак. Брус, які выкарыстоўваецца ў розных канструкцыях і збудаваннях для фіксацыі іх у пэўным становішчы. // Тое, чым распіраюць што‑н. і прадухіляюць збліжэнне паміж чым‑н. Праўда, майстры і тут ведалі, што рабіць. У ход ішлі распоркі, клін, кувалда, і дошкі станавіліся на сваё месца. Сапрыка.
3. Разрэз, распорак. На мне быў кароткі кажушок з аблямаванай распоркаю ззаду. Скрыган. Пярэдняя полка з засцежкай (распоркай), якую прыкрываў фартушок, амаль заўсёды рознілася ад іншых арнаментам. «Помнікі». // Разрэзанае, разарванае па шву месца. Шапка была б.. ніштаватая, каб яшчэ да яе казырок і каб не распоркі скрозь па швах. Чорны.
распо́рны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да распору, прызначаны для яго. Распорная бэлька. Распорная сістэма.
распо́ўзацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Пачаць многа і доўга поўзаць.
распо́ўзлы, ‑ая, ‑ае.
Які страціў пэўныя абрысы, форму. Распоўзлымі сінімі літарамі бацька паведамляў навіны не надта радасныя. Навуменка. Я аж засмяяўся ад параўнання такога элегантнага з выгляду чалавека ў капелюшы з чарвівым, распоўзлым ад часу грыбам. Сабаленка. // Размоклы; раскіслы. Пасля доўгага.. дажджу гатка, мусіць, і сама распоўзлая стала. Чыгрынаў.