распластава́цца, ‑туецца; зак.
Раздзяліцца на пласты. Парода распластавалася.
распластава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.
Раздзяліць на пласты. Распластаваць кардон.
распласта́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад распластаць.
2. у знач. прым. Які ляжыць пластом, плазам. Людзі падалі ў снег. Белае поле скрозь было ўсыпана распластанымі постацямі. Паўлаў. [Арол] трымаў распластанага ваўка адной лапай за бок, другой — за морду. Беразняк. // Выцягнуты, раскінуты ў бакі. Сонца.. падае на рунь аграмадным агнёвым сокалам з распластанымі крыламі. Бядуля.
распласта́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
1. Легчы, упасці плазам, шчыльна прыціснуўшыся да зямлі, да якой‑н. паверхні. Антон ішоў па-драпежніцку лёгка, несучы ў правай руцэ аўтамат, ішоў, гатовы ў любы міг кінуцца на зямлю і, яшчэ не паспеўшы распластацца на ёй, з лёту прарэзаць ноч смяротнай паласою агню. Савіцкі. // Выцягнуцца ў гарызантальнай плоскасці, раскінуўшы ў бакі рукі. [Чаркашын] раптам з месца падскочыў вышэй лавы, дастаючы галавою аж да столі, распластаўся ў паветры, як птах, і ўпаў на рукі. Пташнікаў.
распласта́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Палажыць пластом, шчыльна прыціснуўшы да зямлі, да якой‑н. паверхні. Зачапіўшыся за станіну разбітай гарматы, .. [баец] паваліўся на зямлю і распластаў рукі. Дудо. Іваніцкі разгарнуў ліст спісанай паперы, распластаў яго і паклаў перад сабой на стол. Мурашка.
распла́ствацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да распластацца.
2. Зал. да распластваць.
распла́стваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да распластаць.
распласто́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. распластоўваць — распластаваць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. распластоўвацца — распластавацца.
распласто́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да распластоўваць.
распласто́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да распластаваць.