распі́ты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад распіць.
распіха́нне, ‑я, н.
Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. распіхаць 1 — разапхнуць.
распіха́цца 1, ‑аецца; незак.
Зал. да распіхаць 1.
распіха́цца 2, ‑аецца; незак.
Зал. да распіхаць 2.
распіха́ць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да разапхнуць.
распіха́ць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да разапхаць.
распі́хванне 1, ‑я, н.
Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. распіхваць 1 — разапхнуць.
распі́хванне 2, ‑я н.
Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. распіхваць 2 — разапхаць.
распі́хвацца 1, ‑аецца; незак.
Зал. да распіхваль 1.
распі́хвацца 2, ‑аецца; незак.
Зал. да распіхваць 2.
распі́хваць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да разапхнуць.
распі́хваць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да разапхаць.
распі́цца, разап’юся, разап’ешся, разап’ецца; разап’ёмся, разап’яцеся; зак.
Разм. Пачаць п’янстваваць, многа і часта піць спіртныя напіткі. Ад сына, відаць, ужо помачы не чакай: скруціўся з дому, разлайдачыўся, распіўся. Грахоўскі.
распі́ць, разап’ю, разап’еш, разап’е; разап’ём, разап’яце; зак., што.
Разм. Выпіць разам з кім‑н. [Жлукта:] Адно, што я магу зрабіць з рэўнасці, гэта распіць з вамі бутэльку каньяку. Крапіва.
распішча́цца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.
Разм. Пачаць пішчаць моцна і доўга.