распілава́цца, ‑луецца; зак.
Распасціся на часткі пры распілоўванні.
распілава́ць, ‑лую, ‑луеш, ‑луе; зак., што.
Разрэзаць пілой на часткі. Распілаваць бервяно. □ Пакуль звалілі [сасну] з пня, пакуль ачысцілі ад сукоў ды распілавалі на калоды, дык зусім звечарэла. Пальчэўскі.
распіло́вачны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае адносіны да распілоўкі, прызначаны для распілоўкі. Распіловачны цэх. Распіловачны станок.
распіло́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. распілоўваць — распілаваць.
распіло́ўвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да распілавацца.
2. Зал. да распілоўваць.
распіло́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да распілаваць.
распіло́ўка, ‑і, ДМ ‑лоўцы, ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. распілоўваць — распілаваць.
распіло́ўшчык, ‑а, м.
Рабочы, які распілоўвае што‑н.
распіна́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. распінаць — распяць.
распіна́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да распяцца.
2. перан. Разм. Прыкладаць шмат сіл, намаганняў, многа і горача гаварыць, адстойваючы, даказваючы што‑н., пераконваючы каго‑н. у чым‑н. Агідна было слухаць Васілю, як здраднікі распіналіся перад акупантамі, хвалілі «новы парадак» і кляліся ў адданасці Гітлеру, «вялікай Германіі». Няхай. [Алеся] не належала да тых крыкух, што распінаюцца ў сварцы цераз плот да суседкі або выбягаюць на вуліцу і ўзнімаюць рукі да неба ў праклёнах. Пестрак. А .. [Кастусь] так і распінаўся, каб паказаць усё, на што ён здатны. Шынклер.
3. Зал. да распінаць.