распе́шчанасць, ‑і, ж.
Уласцівасць распешчанага.
распе́шчаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад распесціць.
2. у знач. прым. Які прывык да пяшчот; капрызны, распусны. [Нарыновіч:] — На жаль, яшчэ трапляюцца бацькі, якія хочуць трымаць апеку над дзіцем усё жыццё... У сем’ях такіх бацькоў вырастаюць захваленыя мамчыны дачушкі. Распешчаныя сыночкі. Грамовіч.
распе́шчвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да распесціцца.
2. Зал. да распешчваць.
распе́шчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да распесціць.
распёрты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад расперці.
распіва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да распіцца.
2. Зал. да распіваць.
распіва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., што.
1. Незак. да распіць.
2. Бавіць час за піццём чаго‑н. [Сіпак:] — Мы .. з самой паняй Плюшчыцкай чаі распівалі і яна мне кумой даводзілася. Лынькоў.
распі́вачны, ‑ая, ‑ае.
Звязаны з продажам напіткаў, якія выпіваюцца на месцы іх пакупкі.
распі́л, ‑у, м.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. распілоўваць — распілаваць.
2. Месца разрэзу пілой. Калі распіл .. стаў глыбокім і ў ім схавалася ўся піла, Тарэнта падняўся, узяў сякеру і дзюбкай самай уваткнуў яе ў распіл. Галавач.
распілава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад распілаваць.