Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

распазыча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да распазычыць.

распазы́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да распазычыць.

распазы́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., што.

Раздаць у доўг (усё або значную частку). Распазычыць грошы суседзям.

распазяха́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Пачаць часта пазяхаць.

распаі́ць, ‑паю, ‑поіш, ‑поіць; зак., каго.

Поячы, зрабіць укормленым, поўным.

распа́йванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. распайваць — распаяць.

распа́йвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да распаяцца.

2. Зал. да распайваць.

распа́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да распаяць.

распакава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад распакаваць.

распакава́цца, ‑куюся, ‑куешся, ‑куецца; зак.

1. Вызваліцца ад упакоўкі. Цюк пры пагрузцы распакаваўся.

2. Разм. Распакаваць свае рэчы.