распавіва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да распавіць.
распаві́ты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад распавіць.
распаві́цца, ‑паўюся, ‑паўешся, ‑паўецца; зак.
Разгарнуўшы на сабе пялёнкі, вызваліцца ад іх. Дзіця распавілося.
распаві́ць, ‑паўю, ‑паўеш, ‑паўе; зак., каго.
Вызваліць ад пялёнак. Маці скінула хустку. Распранула Сярожку. Паслаўшы .. коўдру, распавіла Лёніка. Арабей.
распаго́дзіцца, ‑дзіцца; зак.
1. Стаць ясным, лагодным. Раніца распагодзілася. □ Часам, як вецер не свішча і распагодзіцца дзень, бель паву[ці]ння на ржышча бабскае лета кладзе. Машара. // перан. Перастаць быць хмурным, невясёлым; прасвятлець. [Рэктар] нешта запісаў, і твар яго, перад гэтым насцярожаны, распагодзіўся. Пестрак. У бежанкі, як у мадонны, аж распагодзіўся твар, Калі Лысуха [карова] з далоні захрумстала шэры сухар. В. Макарэвіч.
2. безас. Пра наступленне яснага, пагоднага надвор’я. Было зусім ціха. Распагодзілася. Колас. Пакуль я ляжаў, распагодзілася, і ў акно зазіраў нізкі і круглы месяц. Сачанка.
распаго́дзіць, ‑дзіць; зак., што.
Зрабіць ясным, светлым. Нябёсы сонца распагодзіць, Сады бушуюць на вясне. Гаўрусёў. // перан. Прасвятліць, зрабіць весялейшым (настрой, твар). Як толькі Максім з Галінай Макараўнай пераступілі парог, .. [Бурсэвіч] узняў галаву — і ветлівая ўсмешка распагодзіла яго твар. Машара.
распа́д, ‑у, М ‑дзе, м.
Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. распадацца — распасціся.
распадабне́нне, ‑я, н.
Тое, што і дысіміляцыя (у 2 знач.).
распадабня́цца, ‑яецца; незак.
Тое, што і дысімілявацца.