раскрыва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да раскрыцца.
2. Зал. да раскрываць.
раскрыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да раскрыць.
раскрыжава́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. раскрыжаваць.
2. Разыходжанне дарог, вуліц у выглядзе крыжа; скрыжаванне. Даўней, калі ў вёсцы была брыгада, на раскрыжаванні дарог стаяў клуб. Асіпенка.
раскрыжава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад раскрыжаваць.
раскрыжава́цца, ‑жуюся, ‑жуешся, ‑жуецца; зак.
Раскінуць у бакі крыжам рукі.
раскрыжава́ць, ‑жую, ‑жуеш, ‑жуе; зак., каго-што.
Раскінуць крыжам (рукі). Аксеня ірванулася да гумна. Яна стала спіной да замка і яшчэ, на дадатак, раскрыжавала рукі. Брыль.
раскрыжо́ўванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. раскрыжоўваць — раскрыжаваць.
раскрыжо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да раскрыжавацца.
2. Зал. да раскрыжоўваць.
раскрыжо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да раскрыжаваць.
раскры́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.
Шырока распасцерці ў бакі (крылы, рукі). Крыкнуў Саша: — Мы сваім дадому ходам! Кіньма снасці з апранахай у чаўне. Ён раскрыліў рукі, сонцам паліваны човен пырскамі і ветрам абдало. Вялюгін.