Verbum

раскра́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да раскрасці.

раскра́дзены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад раскрасці.

раскра́сці, ‑краду, ‑крадзеш, ‑крадзе; пр. раскраў, ‑крала; зак., каго-што.

Крадучы па частках, расцягнуць што‑н. поўнасцю, да канца. [Шаройка:] — А мы сёння нядзельнік арганізавалі. Лес вам вывезем [на хату], — Гавораць людзі — раскралі яго там, лес наш. Шамякін. Шкада гаспадаркі, расцягнуць яе,.. раскрадуць. М. Ткачоў.

раскро́ены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад раскроіць.

раскро́іць, ‑крою, ‑кроіш, ‑кроіць; зак., што.

1. Кроячы, выкройваючы адзенне або боты, разрэзаць (тканіну, скуру і пад.). Раскроіць матэрыял на касцюм. // Выразаць па мерцы часткі, дэталі чаго‑н. Раскроіць паліто.

2. Парэзаць на часткі (пераважна пра хлеб). [Служанка] наліла яшчэ кавы і раскроіла на дзве лустачкі апошні на талерцы акрайчык хлеба. Брыль.

3. Разм. Нанесці глыбокую сечаную рану; рассячы. [Марыля] махнула рыдлёўкай і адным ударам раскроіла .. [фашысту] чэрап. Чорны.

раскро́й, ‑ю, м.

Дзеянне паводле дзеясл. раскройваць — раскроіць (у 1 знач.).

раскро́йвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да раскройваць.

раскро́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да раскроіць.

раскро́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да раскрою, прызначаны для яго. Раскройны цэх.

раскро́йшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца раскроем чаго‑н., спецыяліст па раскрою. Раскройшчык тэкстылю.