Verbum

раско́рпаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае і раскарпа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Корпаючы, зрабіць ці павялічыць паглыбленне, дзірку ў чым‑н.

раско́рпванне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. раскорпваць — раскорпаць, раскарпаць.

раско́рпвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да раскорпваць.

раско́рпваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да раскорпаць, раскарпаць.

раско́с, ‑а, м.

Спец. Распорка, якая ставіцца пад касым вуглом да гарызантальных або вертыкальных частак канструкцыі.

раско́сасць, ‑і, ж.

1. Касы разрэз вачэй.

2. Касавокасць, пры якой зрэнкі скіраваны ў бок ад носа.

раско́сы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае касы разрэз (пра вочы). Твар у жанчыны быў круглы, але невялікі; вочы па-татарску раскосыя, пад вачамі шырокія скулы. Чыгрынаў.

2. З раскосасцю (у 2 знач.). Раскосы чалавек.

раско́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. раскоўваць — раскаваць.

раско́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да раскавацца.

2. Зал. да раскоўваць.

раско́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да раскаваць.